• Tempo, echte liefde!

  • Ons vlaggenschip mag deze week tegen DSC. Een club waar wij mooie herinneringen hebben gemaakt. Ons kampioenschap waarna de bus van links naar rechts ging. De wedstrijd waardoor wij de kruisfinales haalden. In Noord-Brabant is het altijd gezellig waarbij DSC zich zelfs de gezelligste club van Brabant noemt.

    Natuurlijk, goede herinneringen, gezelligheid, het is natuurlijk niet hetgeen waarop een vlaggenschip draait. Maar aan de andere kant, draai het eens om. Zonder die gezelligheid? Zou ons vlaggenschip er dan ook staan? Onze topschutter Noah is het product van de Alphense gezelligheid. Yoran, Elma en Rosanne, allemaal aangetrouwd aan de club. Blijven plakken. Huizen gekocht samen met hun partner en onderdeel geworden van onze club.

    Het sociale, het vertrouwde is hetgeen waarop onze club is gebouwd. Een fundament dat niet te breken is.
    Deze week weer tegen DSC. Een hechte ploeg. Bijna niet te kraken. Met nog 2:30 minuten te spelen tegen TOP: 20 - 20. Stoïcijns vol vertrouwen in elkaar. De spelers, de wissels, een hecht collectief. Tactische wissels. Het collectief werd sterker. TOP ging op/over het randje en DSC bleef fier overeind. Het vertrouwen betaalde zich uit. Punten naar Eindhoven.

    Deze week mag ik eindelijk in de zaal kijken. Trots zijn. Ik trek natuurlijk mijn geel-zwarte pakkie aan. Onze club. Wat ik hoop te zien? Acht trotse spelers, die beseffen dat juist als het pittig is, je elkaar moet steunen. Vertrouwen moet uitstralen. Vertrouwen komt immers te voet, maar gaat te paard. Het is zo makkelijk om het te verliezen, dus koester het.

    Nu gaan we groeien. Dat doen we met elkaar. De bank, de mensen in het veld, de teammanagers op de tribune. Iedereen groeit mee. We gaan dingen zien die we eerder niet zagen. Zagen jullie ook dat in de tweede wedstrijd de dames al veel meer actief mee gingen schieten? Hebben jullie ook geteld dat we de tweede wedstrijd bijna 30% meer kansen namen? Als wij doelen stellen waar we voor moeten strijden – en die bereiken we met ons harde werken – dan kunnen wij trots zijn. Een wedstrijd is meer dan de stand aan het einde. Jezelf overwinnen, accepteren. Groeien. Samen bouwen aan een goed fundament. Niet alleen klaar zijn voor een potje, maar toekomstbestendig.