• Hartelijk welkom bij Korfbalvereniging Tempo!
  • Afgelopen woensdag vond in het verre Burgum de verkiezing tot sportaccommodatie van het jaar plaats. De geheel vernieuwde accommodatie van onze prachtige club was een van de 3 genomineerden uit een totaal van 58 inzendingen. Tempo wist daar de derde plek in de wacht te slepen en daar zijn we buitengewoon trots op! Het juryrapport was duidelijk: hergebruik van het oude pand en dat verduurzamen is een keus die navolging verdient. Tevens is de grote inzet van vrijwilligers bij een dergelijk groot project uniek. We zijn ongelooflijk blij met deze waardering die we graag delen met al onze vrijwilligers, aannemer Bruines, Architect Onderwaater en de gemeente Alphen aan den Rijn. Het was een gezamenlijke krachtsinspanning die tot dit resultaat heeft geleid. Dank!

    Graag maken we ook van de gelegenheid gebruik om winnaar SDDL en EGS’20 te feliciteren met hun prijs!

    Meer informatie over de winnaar en de overwegingen van de jury is hier te vinden: https://nocnsf.nl/nieuws/2022/05/sportclub-sddl-wint-titel-sportaccommodatie-van-het-jaar-2022#:~:text=Sportclub%20SDDL%20uit%20het%20Brabantse,de%20winnaar%20van%20vorig%20jaar.

    Tempo was gevraagd om hun kandidatuur te pitchen en de gebruikte tekst staat hieronder.

    Goedenavond.

    Wat fantastisch dat wij hier mogen staan. We zouden zomaar eens de sportaccommodatie van het jaar kunnen worden… Wauw! En dat met een clubgebouw dat we met een mooi woord 'ver-her-bouwd' hebben. Want: wat nog goed is, dat moet je niet weggooien. Dat is namelijk niet duurzaam. Je moet je oude schoenen niet wegdoen voordat ze helemaal versleten zijn.

    De aanleiding voor de flinke klus die we hebben geklaard was een uitspraak van onze Alphense sportwethouder Gert-Jan Schotanus, die op een rondje langs de velden ook Tempo aandeed en nogal schrok. Zijn tekst: het lijkt hier het oude Oostblok wel!

    Eigenlijk zagen wij dat zelf helemaal niet zo, maar hij had wel een punt. Onze accommodatie had dan ook wel wat achterstallig onderhoud en dat kwam vooral door allerhande plannen rond sporthallen die een gezamenlijk kenmerk hadden, namelijk dat ze nooit werden uitgevoerd.

    Maar het leverde ons wel een onderzoek op dat aantoonde dat het spul weliswaar oud was, maar zeker niet versleten. Het karkas bleek feitelijk nog buitengewoon goed. Wel was het zo dat als je binnen de kachel aandeed, het buiten warmer werd.

    Toen duidelijk was dat die sporthallen er niet kwamen, werden de eerste plannen gesmeed om de kantine en de kleedkamers te gaan verbouwen. Niet onbelangrijk detail daarbij: de kleedkamers zijn van de gemeente en de kantine is van Tempo. Op zich zo gek niet, want de gemeente had al een potje geld gereserveerd staan om Tempo te voorzien van nieuwe kleedkamers. Overigens stond ook dat potje er al een jaar of 15 en we weten allemaal wat er in die tijd met de kosten van bouwen en verbouwen is gebeurd.

    Al snel rees het plan om de accommodatie gezamenlijk te gaan aanpakken. Maar een plan dat snel rijst, wordt niet per definitie snel afgebakken. Gemeentelijke molens draaien nou eenmaal niet zo snel en de voorbereidingen hebben dan ook ruim 3,5 jaar gekost. Breekpunt was dat we op een zeker moment tegen de gemeente zeiden: "verbouwen jullie die kleedkamers maar, dan gaan wij wel aan de slag met de kantine".

    De gemeente wilde dat absoluut niet en daardoor werd ons duidelijk dat er echt kansen lagen om dit samen te doen.

    En dan begint het grote tekenen en rekenen. De gemeente wees de architect aan, die ging met ons om de tafel en kwam met een pracht van een ontwerp dat in de kern ook gerealiseerd is. Best bijzonder, want de eerste berekeningen van de aannemer deden iedereen verschieten van kleur. Niet realistisch. Onhaalbaar. We storten de club in de afgrond als we dit gaan uitvoeren.

    Maar het kwaad was al geschied. Het ontwerp was gaaf en zou ons als vereniging weer volledig bij de tijd brengen. Onze velden lagen er al schitterend bij en hoe mooi zou het zijn als het clubgebouw daar optimaal bij zou aansluiten. Een mooi terras voor de kantine. Een veranda. Veel licht. Glas. Weg met die grijze bakstenen. Qua inrichting dacht onze penningmeester toen overigens nog aan een foute skihut….

    Tom Poes, verzin een list. Hoe komen we aan geld om dit te realiseren? Want we hadden dan wel flink gespaard in de afgelopen 10 jaar, maar bij lange na niet voldoende om dit project te kunnen realiseren.

    Al snel stuitten we op de BOSA regeling waarmee we flinke subsidies zouden kunnen krijgen. Zo rond de 30% voor duurzame investeringen begrepen we. En altijd nog 20% voor andere investeringen Wel een uitdaging: Tempo moest dan zelf de opdrachtgever worden. De gemeente vond de BOSA wel aantrekkelijk, maar zag ook zomaar gebeuren dat de badkamer van de voorzitter zou worden opgeknapt met de beschikbare middelen.

    Kort en goed: we hebben dat met elkaar geregeld. Afspraken gemaakt. Vastgelegd. Vertrouwen in elkaar uitgesproken. Voortdurend in gesprek gebleven. Dat betekende ook dat de aannemer die Tempo binnen de club had de klus mocht gaan uitvoeren. De gemeente stelde de architect aan als controleur. De basisafspraak: Tempo levert op wat er is afgesproken.

    Aldus geschiedde… Zie ook de afbeeldingen die hier op het scherm voortdurend voorbij komen. Dat had nog best wat voeten in de aarde. Want Corona maakte alles nog veel duurder dan het al was. We moesten dan ook regelmatig improviseren. Veel vrijwilligers leveren bijvoorbeeld om op de kosten te besparen. Wat hebben die mensen een werk verricht! Ongelooflijk.

    Toch nog weer naar de gemeente voor een extra duurzaamheidssubsidie. Want: het leek er op een zeker moment sterk op dat de zonnepanelen zouden sneuvelen. En de vloerisolatie. En die warmte-terugwin-installatie.

    Toch nog eens kijken of Tempo nog wat extra kan financieren bij de huisbankier. Toch nog wat extra acties van leden om geld in te zamelen. Toch nog een extra bijdrage van Tempo's Club van 50.

    Uiteindelijk hebben we alles waar kunnen maken. Een prachtige, als nieuw ogende accommodatie die wel degelijk rust op oude grondvesten. Duurzaam. Klaar voor de toekomst. Passend bij de mooie club die we zijn. Een visitekaartje voor Alphen aan den Rijn. Een duurzame parel in ons sportgebied Zegersloot-Zuid.

    Wat nog ontbreekt is de echte kroon op ons werk. En daarom staan we vanavond hier. Onze accommodatie verdient het zeer om de accommodatie van het jaar te worden. U allen zal duidelijk zijn geworden waarom. Dit is duurzaamheid zoals duurzaamheid bedoeld is. Hergebruik van wat nog goed is, jazeker. Maar ook duurzaamheid waar het gaat om optimaal gebruik van de schaarse openbare ruimte. Binnen onze nieuwe accommodatie bieden we niet alleen ruimte voor korfbal, maar ook handballers vinden er een plek. Beachvolleyballers. Binnenkort kun je er Padellen. En op de dag vullen we het clubhuis met activiteiten als huiswerkbegeleiding en bieden we ruimte aan maatschappelijke initiatieven als de Stichting Vakantiespel en de Zonnebloem.

    En uiteraard wordt er dagelijks door scholen gesport op onze velden. Scholen die binnen onze muren ook een mooie ruimte voor opslag van materialen hebben gekregen.

    We wensen u veel wijsheid.